Op de markt!

We hebben besloten om alle boodschappen voortaan in het dorp te doen. Twee keer in de week is er een markt met groenten en fruit en er is een supermarkt, een slager en een bakker. Dat moet dus lukken. 

Het is fijn om minder verpakkingsmateriaal te hebben en we steunen zo de lokale winkeliers. Bovendien is het vers en biologisch en goed voor onze sociale contacten.

Vanochtend dus naar de markt maar eerst een koffie in de bar op het marktplein. Het terras zit vol met dames die gezellig met elkaar zitten te kletsen. We gaan naar binnen want we weten dat er nog een tuinterras is aan de achterkant. 

Binnen moet je hard schreeuwen anders versta je elkaar niet. Of is dat omdat iedereen zo hard praat? Ja dat, plus het gerinkel en gekletter van kopjes, bordjes, glazen, piepjes van koffieapparaten, kassa, ovens en deuren die open en dicht slaan. We lopen snel door naar buiten maar hier ook geen tafeltje meer. 

Dan toch maar binnen zitten en meeschreeuwen of alleen drinken, eten en observeren. Dat laatste dan maar. De ober doet mij een beetje denken aan Manuel uit Fawlty Towers, vanwege zijn lengte en beweeglijkheid. Hij danst door de bar, houdt alles in de gaten, kent en groet iedereen. Hij heeft vier gesprekken tegelijk met klanten aan verschillende tafels, serveert drankjes binnen en buiten en neemt bij ons de bestelling op. Hij is een echte entertainer. De vrouwen lachen naar hem en dagen hem uit. 

Ik zie een foto hangen boven de bar;  jaren 60, schat ik. Zes kinderen op een rij van groot naar klein, broers en zussen, de ober lijkt op het jongste kind, de kleinste. Dat ga ik volgende keer.....klap boem! Ineens is alles donker, het gekakel is gestopt! 

Het is een paar tellen stil en dan begint er een vrouw te zingen, cumpleaños feliz, cumpleaños feliz......! Iedereen lacht, zingt mee. Wat een heerlijke reactie op het uitvallen van de stroom. En ploep! Het licht gaat weer aan en alles draait en klettert en kakelt weer door!